Bir Akşamın Sessizliği: Her Şeyin Başladığı Gün Kayseri’nin o kendine has sert rüzgârı vardı dışarıda. Camdan baktığımda Erciyes’in ucu sisler içinde kayboluyordu. İçimde ise tuhaf bir sıkışma… ne tam adını koyabildiğim bir korku ne de geçip giden sıradan bir huzursuzluk. O gün babamın elindeki tahlil kâğıdını ilk kez bu kadar uzun süre sessizce izlediğimi hatırlıyorum. Kolesterol yüksek çıkmıştı. Doktor “beslenmeye dikkat” demişti sadece ama o cümle evin içine ağır bir taş gibi düşmüştü. Annem hemen mutfağa yöneldi, “yağsız yemekler yaparım” dedi ama sesi titriyordu. Ben ise odama çekildim. Günlüğüme yazarken elim titriyordu. İçimde hem hayal kırıklığı hem de garip bir…
Yorum Bırak